இட்டது: ஏப்ரல் 6th, 2017, 4:04 pm
by அ.இராமநாதன்
குளத்தின் நீர்பரப்பு
ஆம்பல் இலைகளினால்
போர்த்தப்பட்டிருக்கிறது

நிலத்தைத் தொடமுயன்ற
தோற்றுத் திரும்பும்
சூரியனின் ஒளிக்கற்றைகளில்
ஒளிர்ந்து கொண்டிருக்கிறது
இலைகள்

அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமென
காற்றில் புரளும்
ஆம்பலின் இலைகளில்
செம்மை படர்ந்திருந்தன

நெடுந்தூரம் கடந்து வந்த களைப்பிலும்
தாகத்திலும்
பாசி படர்ந்திருந்த நீர்ப்பரப்பில்
தாகத் தனித்துக்கொண்ட

நீர்ப்பறைவைகளின் பாதம் பட்டு
கலைந்த பாசி
மீண்டும் மூடிக்கொண்டது

குளத்தின் ஆழம்
ஒருபோதும்
தீர்ந்துவிடாத தாகத்தைத் தருகின்றது

———————–
சக்தி ஜோதி
எனக்கான ஆகாயம் – கவிதை தொகுப்பிலிருந்து